موسسه خیریه خادمین کتیج

En Fa

حمایت از نیازمندان در سال نو

این روزها در استانه سال نو  اگر از بازار شهر گذری داشته باشی شلوغی و ازدحام بازار را می بینی که شاید در روزهای دیگر سال چنین جمعیتی به خود ندیده باشد؛ همه با شور وشوق و هیاهوی خاص، خود را برای آغاز سال نو  و جشن نوروز مهیا می کنند.

یکی برای بچه اش لباس می خرد، یکی آجیل شب عید می خرد، یکی ماهی، یکی هفت سین و...

در این میان، کسانی هم هستند که از این خرید ها سهمی ندارند؛ پدر و مادرانی که در مقابل خواسته های فرزندان خود شرمنده می شوند.

کسانی که صورت ها خود را با سیلی سرخ نگه می دارند. کسانی هم هستند که اوضاع زندگیشان از این هم غم بارتر است نه سرپناهی دارند نه دست محبتی که آن ها را نوازش کند.

خیلی هم، از ما دور نیستند  کافی در شلوغی این روزهای بازار اطرافت را نگاه کنی شمارِ زیادی از کودکانی را مشاهده می کنی که برای گذران زندگی سخت خود از سر این چهار به آن چهار راه دنبال آدم ها و ماشین ها می دوند؛ کودکانی که به جای آن که در کلاس درس باشند و آموخته هایشان را مشق کنند یا در حال بازی با هم سالان خود باشند در کنار خیابان ها پرسه می زنند و دغدغه شان این است که اجناسشان را به فروش برسانند.

 و این عدالت نیست که که عده ای باشند که از روی شکم سیری  و برخورداری از ثروت های کلان و به فکر مسافرت های آن چنانی باشند و در عیش و نوش غرق باشند  و خرج های آن چنانی داشته باشند و حتی به مخیله ذهنشان هم خطور نکند که شاید کسانی باشند که به نان شبشان محتاج اند و یا این که آن ها را ببینند و از کنارشان بی اعتنا بگذرند.

 در این اوضاع نابسامان اقتصادی که قشر عظیمی از مردم با آن درگیر هستند و هرکس کلاه خود را می چسبد که باد نبرد، یادمان باشد که کسانی هم هستند که در گوشه و کنار این شهر اوضاع زندگی شان سخت می گذرد و کسی هم نیست که دلش به رحم آید  و اقدامی انجام دهد .

حواسمان به اطرافمان باشد  که شاید  دوست و همبازی فرزندمان پولِ خرید لباس و کفش نو ندارد.

زیبنده نیست که از کنار هم نوعان نیازمندمان بی اعتنا عبور کنیم؛ ککِمان هم نگزد و فقط به فکر خودمان باشیم که مبادا از قافله مشتریان بازار عقب بمانیم  و دغدغه مان این باشد که شاید فلان دوست، فامیل و آشنا فلان وسیله را خریده و ما نخریده ایم.

این روزها که در آستانه سال نو  و  در حال خرید کردن و برآورده کردن خواسته های فرزندانمان هستیم گوشه چشممان به کسانی باشد که از روی نداری نمی توانند برای بچه شان خریدی داشته باشند و چه خوب می شود اگر پول هایی را که برای خریدهای عید خرج می کنیم مقداری از آن را هرچند  که اندک باشد برای کودکانی  کنار بگذاریم که حسرت پوشیدن یک دست لباس نو را دارند و بتوانیم با این کار لبخندی هرچند کوتاه را بر لبانشان بنشانیم.

آن پولی را که در این راه صرف می کنیم شاید برای ما هیچ باشد ولی مطمئناً دل هم نوعی را شاد می کند و این از هزاران کار خیر دیگر بهتر است.

یادمان باشد که نیکی کردن به وقت بی نیازی هنر نیست، هنر آن است که وقتی که خودت هم نیاز داشته باشی بتوانی نیاز کسی را برطرف کنی.

 و چه خوب می شود که اگر  در روزهای شاد زندگیمان، خوشی هایمان را با دیگران تقسیم کنیم و آن ها را نیز در این شادی سهیم کنیم . درد نداری هم نوعانمان را درک کنیم  و با عملی خداپسندانه و آبرومندانه ، نیازمندان و محرومان را فراموش نکنیم و لبخند و شادی را به آنان هدیه کنیم.

سفره هر چند کوچک خود را با کودکان و نیازمندان محروم سیستانی و بلوچستانی تقسیم کنید.

تعداد مددجویان: 500 خانوار .

حمایت نقدی و غیر نقدی  برای هر خانوار 150 هزار تومان . جهت خرید سبد مواد غذایی و... .

!!! در ضمن لباس نو و یا در حد نو ، مواد غذایی ، لوازم خانگی نو و مستعمل ، شما نیکوکاران جهت اهدا به نیازمندان را می پذیریم .

 هموطن خوبم باما همکاری بفرمایید یا حداقل دوستانتان را دعوت به همکاری بفرمایید..

  هموطنم کودکان ، دانش اموزان چشم انتظار شما خوبان هستند .