مدرسه سازی در بلوچستان باعث می شود تا فقر و نابرابری به حداقل برسد
مدرسهسازی در بلوچستان، با وجود پیشرفتهایی که داشته، همچنان یکی از چالشهای اساسی و پیچیدهٔ آموزش در ایران است. این موضوع را باید از دو زاویهٔ متفاوت دید: از یک سو، تلاشهایی که در حال انجام است، و از سوی دیگر، مشکلات عمیق و ریشهداری که هنوز وجود دارند.
اقدامات و تحولات مثبت
در سالهای اخیر، با مشارکت نهادهای مختلف، گامهای مهمی برای کاهش کمبود فضاهای آموزشی برداشته شده است.
با این حال، این تلاشها در برابر وسعت نیاز، کافی نیست.
بحرانها و کاستیهای ساختاری
مقیاس مشکلات در سیستان و بلوچستان بسیار گستردهتر است و سالهاست که به معضلی ریشهای تبدیل شده.
· شکاف عمیق نیاز و امکانات: استاندار سیستان و بلوچستان اعلام کرده که برای جبران عقبماندگیها، سالانه به ساخت ۲ هزار کلاس درس جدید نیاز است. در حالی که تنها یکهزار و ۸۰۰ کلاس در دست ساخت است، این عدد نشاندهندهٔ فاصلهٔ بسیار زیاد با هدف است .
· بحران ترک تحصیل: آمارها نشان میدهد که در ۱۲ سال گذشته، بیش از ۸۰ هزار دانشآموز در این استان تحصیل را رها کردهاند. عواملی مثل فقر شدید، نبود مدرسه در نزدیکی محل زندگی، کمبود شدید معلم، و مشکلات معیشتی، مهمترین دلایل این بحران هستند .
· محرومیت شدید: بسیاری از مناطق بلوچستان با پدیدهٔ مدارس کپری (ساخته شده از نی و چوب) مواجهاند که امنیت ندارند و فاقد کوچکترین امکانات آموزشی هستند . کمبود معلم به حدی است که گاهی یک معلم مجبور است در دو شیفت در مدارس مختلف تدریس کند و یا معلم یک درس، درس دیگری را تدریس میکند که این موضوع به افت شدید کیفیت آموزشی میانجامد
نقش و اهمیت مشارکت خیرین
با توجه به محدودیتهای بودجهٔ دولتی، نقش خیرین حیاتی است؛ بهطوری که حدود نیمی از مدارس کشور با کمک آنها ساخته میشود .
